Outreach in Awoo

Op zondag vond de officiële opening van het project plaats. Job had ons gezegd dat dit een dag van workshops en training zou worden, maar het viel bijzonder tegen. Vele uren werden besteed aan introducties en bedankingen. De ene speech volgde de andere op. Voor het enige interessante stuk van de dag bleef dan ook te weinig tijd over. Deze workshop over het geven health talks werd voorzien door dokter Moris, een van de dokters die reeds van in het begin zijn schouders onder het project gezet heeft. Gedurende deze dag maakten we kennis met drie studenten uit Manchester, die blijkbaar ook gaan deelnemen aan ons project. Die avond gingen we met z’n allen gezellig pizza eten.
Om half acht ’s morgens verzamelden we om een (weer eens bumpy) ride mee te maken richting Awoo. Dit is een afgelegen dorp waar zich een gezondheidscentrum bevindt. Het centrum moet instaan voor acht omgevende dorpen, maar draait op zeer beperkte middelen. We moesten bv. zelf voorzien zijn van stethoscopen, bloeddrukmeters en saturatiemeters. De medicatie is beperkt, een dokter is er niet aanwezig. Toen we toekwamen wachtten al honderden patiënten op ons. Ze waren verzameld rond het gezondheidscentrum en stonden toen reeds te drummen om een dokter te zien te krijgen. We hadden geen tijd te verliezen en ieder team organiseerde zich zo snel mogelijk met de beperkte middelen en de beperkte plaats die er was. Iedere student had een andere rol: consultaties, registratie, medicatie uitdelen, labo, besnijdenis, health talks op scholen, huisbezoeken, family planning, bevallingen …
Het was een lange en vermoeiende dag van hard doorwerken voor iedereen, maar eindelijk kregen we een zich op het echte nut van dit project. Armoede en tragische situaties overheersten de dag, evenals malaria waarmee meer dan de helft van de patiënten besmet was. Er moest gewerkt worden met wat aanwezig was en dat bleek vaak niet genoeg. De patiënten verdrongen elkaar de hele dag voor de deuren van de consultatieruimtes in de hoop geholpen te worden. Aan het einde van de dag zagen we 350 patiënten, maar moesten we er nog ongeveer 50 naar huis sturen aangezien zowel de medicatie als de tijd volledig op was.
Met een vermoeid en zwaar gevoel keerden we allen terug naar huis. Voor velen van hen zijn wij de enige kans op medische hulp, maar ondanks onze hulp blijven de noden van deze mensen zo hoog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s